Tynk z użyciem pucolany (pucolanowy)
Tynk pucolanowy to tradycyjny, mineralny tynk, w którym pucolana (naturalna lub sztuczna) pełni rolę dodatku hydraulicznego. Był stosowany już w starożytnym Rzymie i dziś wraca do łask w konserwacji zabytków i budownictwie ekologicznym.
Czym jest pucolana?
Pucolana to materiał krzemionkowo-glinowy (np. popioły wulkaniczne, tras, metakaolin), który w reakcji z wapnem i wodą tworzy trwałe związki hydrauliczne. Dzięki temu zaprawa twardnieje także w wilgoci.
Skład typowego tynku pucolanowego
- wapno hydratyzowane lub wapno gaszone (dojrzewające),
- pucolana (tras reński, popiół wulkaniczny, metakaolin),
- piasek (najlepiej płukany, o uziarnieniu dobranym do warstwy),
- woda.
Zalety
- wysoka paroprzepuszczalność,
- lepsza odporność na wilgoć niż czyste tynki wapienne,
- mniejsze ryzyko wykwitów i pęknięć,
- bardzo dobra trwałość,
- kompatybilność z historycznymi murami (kamień, cegła).
Zastosowanie
- renowacja i konserwacja zabytków,
- mury zawilgocone,
- budownictwo naturalne i ekologiczne,
- elewacje i wnętrza (w zależności od receptury).
Wskazówki wykonawcze
- podłoże powinno być czyste, nośne i zwilżone,
- nie stosować na zbyt gładkich lub nieprzepuszczalnych podłożach,
- chronić świeży tynk przed szybkim wysychaniem i mrozem,
- pełne dojrzewanie trwa dłużej niż przy tynkach cementowych.